Παρακολούθηση ασθενών μετά τη θεραπεία
Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on LinkedInEmail this to someonePrint this page

Οι ασθενείς ενημερώνονται πάντοτε για την ανάγκη παρακολούθησης μετά τη θεραπεία. Τονίζεται, ιδιαίτερα, ότι η όποια θεραπευτική αντιμετώπιση δεν τις απαλλάσσει από τους HPV και επομένως, η πιθανότητα υποτροπής των αλλοιώσεων υπάρχει. Οι ασθενείς με ιστορικό HSIL, είναι αναγκαίο να ελέγχονται σε ολόκληρο το κατώτερο γεννητικό σύστημα.

Μετά τη θεραπεία για HSIL η παρακολούθηση γίνεται ανά εξάμηνο κατά τα δύο πρώτα χρόνια. Στο διάστημα αυτό έχει παρατηρηθεί μεγαλύτερη συχνότητα υποτροπών. Μετά τα δύο χρόνια και εφόσον δεν υπάρχει πρόβλημα, η παρακολούθηση γίνεται ανά έτος. Τονίζεται, όμως, στις ασθενείς, ότι πρέπει να τηρούν τα χρονοδιαγράμματα.

Τα παρακάτω ερωτήματα ασθενών είναι συνήθη:

Μετά τη θεραπεία θα μεταδίδω τη μόλυνση σε άλλους;

Αυτό εξαρτάται από δύο πράγματα. Πρώτον, πόσο επιτυχής είναι η θεραπεία που έγινε, ώστε να έχουν εξαλειφθεί όλες οι εμφανείς αλλοιώσεις και δεύτερον από την κατάσταση του ανοσοποιητικού συστήματος και τη δυνατότητά του να καταστείλει τους HPV, που παραμένουν μετά την καταστροφή των αλλοιώσεων. Συνήθως, μετά την αφαίρεση των αλλοιώσεων, μεσολαβεί ένα διάστημα μηνών για να κατασταλεί ο HPV από το ανοσοποιητικό σύστημα, οπότε και μειώνεται δραστικά η μολυσματικότητα.

Αν κάνω θεραπεία και φύγουν οι αλλοιώσεις από τους HPV, κινδυνεύω να ξανακολλήσω από το σύντροφό μου;

Ακόμη και στην περίπτωση που αφαιρεθούν ή καταστραφούν οι εμφανείς αλλοιώσεις από τους HPV, ο ιός παραμένει στην περιοχή του κατώτερου γεννητικού συστήματος, σε λανθάνουσα μορφή. Για το λόγο αυτό, είναι πιθανές και οι υποτροπές, ανεξάρτητα αν έρθουμε ξανά σε επαφή με τον άνθρωπο που μας μετέδωσε τον ιό.

Η επανεμφάνιση αλλοιώσεων συμβαίνει, συνήθως, επειδή το ανοσοποιητικό σύστημα δεν είναι ακόμη σε θέση να καταστείλει τον ιό. Όλα είναι θέμα ισορροπίας ανάμεσα στην ιογόνο δράση του HPV (που εξαρτάται από τον τύπο του ιού και τον αριθμό ιϊκών DNA – ιϊκό φορτίο) και στο αμυντικό σύστημα του οργανισμού. Στην περίπτωση πρόσφατης μόλυνσης, επειδή δεν γνωρίζουμε εάν έχουμε φθάσει στη φάση εξισορρόπησης του ανοσοποιητικού συστήματος, συνιστάται η χρήση προφυλακτικού για λίγους μήνες. Επίσης, μετά από θεραπεία, η χρήση προφυλακτικού για κάποιο διάστημα έχει αποδειχθεί, σε πρόσφατες μελέτες, ευεργετική, προφανώς επειδή περιορίζει την ανατροφοδότηση με νέο ιϊκό φορτίο.